Home » Jom Kippoer

Jom Kippoer

Jom Kippoer

Er zijn Joodse feestdagen die alleen specifiek van toepassing zijn op Israël en er zijn Joodse feestdagen die ook een universele betekenis hebben.

In Misjna Rosh HaShanah 1:2 lezen we:

“Op vier momenten wordt de wereld geoordeeld: op Pesach voor graan, op Sjavoe’ot voor fruit, op Rosh HaShanah gaan ze allemaal voor hem uit als schapen van de schaapskudde, zoals geschreven staat: ” Hij vormt hun harten als één, hij begrijpt al hun daden.” (Psalm 33). Op Soekot wordt de wereld beoordeeld op water.”

We zien niet dat Jom Kippoer genoemd wordt als een oordeel moment voor de wereld, en dus voor Noachieden. Dat lijkt erop te wijzen dat Jom Kippoer niet voor Noachieden bedoeld is. De vraag rijst dan op, wat maakt Jom Kippoer zo specifiek Joods dat ze niet door Noachieden in acht genomen zou hoeven/mogen worden. Immers heeft het niet alles met verzoening te maken? Ook wij willen verzoening met de Eeuwige Ene.

Om met het laatste te beginnen. In Sukkah 55 lezen we:  “Wee de volkeren van de wereld die verloren zijn en die niet eens beseffen hoe groot hun verlies is; zolang er een Tempel in Jeruzalem was, zouden de offers die de priesters van het Joodse volk voor hen brachten, voor hen verzoening dienen.” De offers die de priesters moesten brengen waren in totaal 70 stieren tijdens de dagen van Soekot. De offers zorgen voor verzoening van zonden en vergissingen van de volkeren zodat ze gunstig geoordeeld werden over hun rantsoen van water voor het komende jaar, wat te veel [Denk bijvoorbeeld aan het oordeel wat over de wereld kwam ten tijde van Noach.] of te weinig [Denk aan de grote droogte in Egypte] zou kunnen zijn.

Jom Kippoer brengt ook verzoening, maar brengt verzoening aan het Joodse volk. Als we kijken naar de datum hebben we een aanknopingspunt. Jom Kippoer valt op 10 Tisrei. Dit was de dag dat Mozes van berg Sinaï afkwam met de tweede set Stenen Tafelen. Het ontvangen van die tweede set was het teken voor het volk dat de Eeuwige Ene hun had vergeven…waarvoor?…voor het zondigen met het gouden kalf.

Mozes was de berg op gegaan om de eerste set van de Stenen Tafelen te ontvangen. Maar het duurde langer dan het volk had verwacht dat Mozes terug zou komen. En het volk werd ongeduldig en bang. Ze hadden een nieuwe Mozes nodig en dus maakten ze zich een gouden kalf. In plaats van Mozes die hun zou leiden, zou het gouden kalf hun leiden. Men vertrouwde nog op uiterlijkheden, op een tussenpersoon. Het volledige besef dat men, in alles, alleen op de Eeuwige Ene moest vertrouwen was er nog niet.

Het maken van een gouden kalf, het niet volledig in alles op de Eeuwige Ene alleen vertrouwen dat is wat verzoend wordt met Jom Kippoer. En het is deze specifieke gebeurtenis en deze verzoening die elk jaar specifiek aan het Joodse volk wordt gegeven zoals we lezen in Leviticus 16:29-30:

“En dit zal voor u een wet zijn voor altijd: in de zevende maand, op de tiende van de maand, zult u zelfverloochening beoefenen; en u zult geen werk doen, noch de burger, noch de bekeerling die onder u woont. Want op deze dag zal er voor u verzoening worden gedaan om u van al uw zonden te reinigen; u zult rein zijn voor het aangezicht des HEREN.”

Wanneer het volk rein is, volledig toegewijd is aan de Eeuwige Ene, zijn vertrouwen in alles alleen op Hem stelt zonder hulp van iets anders of van iemand anders te verwachten, dan kan het de volkeren leren om op gelijke wijze op de Eeuwige te vertrouwen en dan kan het als priestervolk offers ter verzoening brengen zodat ook de volkeren zullen leren en beseffen dat het ook hun fout was om op iemand of iets anders dan de Eeuwige Ene te vertrouwen.

Gebruikte bronnen:

The Golden Calf – Jewish History (chabad.org)

Waarom de Israëlieten een kalf maakten – Inner Stream – Parshah (chabad.org)

Sefaria.org Gebruik gemaakt van Canva

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *