Tora-kennis

Basiskennis over Noachieden

en de 7 Noachidische wetten en hun details. 

1. Wat zijn Noachieden

Voordat we gaan onderzoeken of Noachieden Tora-studie mogen doen en zo ja wat Noachieden in dat geval zouden moeten weten en bestuderen, is het goed om uit te leggen wat G-dvrezende Noachieden zijn.

G-dvrezende Noachieden zijn die mensen die de 7 Noachidische Geboden – Mitswot[1] genoemd – en hun verdere details naleven omdat G-d ze via Mozes op de berg Sinaï herhaald en bevestigd heeft.

We zullen op een later tijdstip uitgebreid ingaan op wat die 7 Noachidische Mitswot precies inhouden en betekenen. Voor nu is het belangrijk om te weten dat de eerste 6 Noachidische Mitswot aan Adam werden gegeven, te weten:

                                                               1 het verbod op afgoderij- ontheilig op geen enkele manier G-ds Eenheid

                                                                                 2 het verbod op het vervloeken van G-ds Naam

                                                                                                     3 het verbod op moord

                                                                                                    4 het verbod op diefstal

                                                                                                   5 het verbod op overspel

                                                              6 het gebod om zorg te dragen voor een rechtvaardige samenleving.

De Tora[2] zinspeelt gelijk al in het begin op de Noachidische Mitswot, namelijk in Genesis 2 vers 16 en 17 waar staat:

וַיְצַו֙ יְ”הֹוָ֣ה אֱלֹהִ֔ים עַל־הָֽאָדָ֖ם לֵאמֹ֑ר מִכֹּ֥ל עֵֽץ־הַגָּ֖ן אָכֹ֥ל תֹּאכֵֽל׃

“En de H-r G-d gebood de man en zei: “Van elke boom van de tuin ben je vrij om te eten;

וּמֵעֵ֗ץ הַדַּ֙עַת֙ ט֣וֹב וָרָ֔ע לֹ֥א תֹאכַ֖ל מִמֶּ֑נּוּ כִּ֗י בְּי֛וֹם אֲכׇלְךָ֥ מִמֶּ֖נּוּ מ֥וֹת תָּמֽוּת׃

maar wat betreft de boom van kennis van goed en kwaad, daar moet je niet van eten; want zodra je ervan eet, zul je sterven.”

We kunnen hier gemakkelijk het verbod van diefstal in zien. G-d zei tegen Adam dat hij niet van de boom mocht eten die (nog) niet aan hem was gegeven. De Wijzen[3] leren over dit vers dat we hier niet alle de 6 maar zelfs alle 7 Mitswot die voor Bnei Noach[4] gelden kunnen vinden. Zij geven dit als volgt weer:

  • Gebood: dit zinspeelt op het gebod om een systeem van rechtbanken te maken; want zo staat er in een ander vers: “Met betrekking tot de term “en … bevolen”, dit zijn de rechtbanken van oordeel; en zo staat er in een ander vers: “Want Ik heb hem (Abraham) gekend, tot het einde dat hij zijn kinderen en zijn huisgezin na hem zal gebieden, dat zij de weg van de H-r zullen bewaren, om recht en gerechtigheid te doen” (Genesis 18:19).

 

  • H-r: dit zinspeelt op het gebod om niet te lasteren: “Met betrekking tot de term ‘ H-r’ dit verwijst naar het verbod om de Naam van G-d te vervloeken; want zo staat er in een ander vers: “En wie de naam van de H-r lastert, zal ter dood worden gebracht” (Leviticus 24:16).

 

  • G-d: (E-lohim in het Hebreeuws) dit zinspeelt op het gebod om geen afgoden te aanbidden: (Het woord “E-lohim” is ook het Hebreeuwse woord voor valse goden) dit zinspeelt op afgodenaanbidding; want zo staat er in een ander vers: “Gij zult geen andere goden ( E-lohim) voor Mijn aangezicht hebben””(Exodus 20:2).

 

  • Mens: dit zinspeelt op het gebod om niet te moorden: “”De man”, dit zinspeelt op bloedvergieten; want zo staat er in een ander vers: “Wie het bloed van de mens vergiet, door de mens zal zijn bloed vergoten worden””(Genesis 9:6).

 

  • Zeggende: (“Laimor” in het Hebreeuws) zinspeelt op verboden seksuele relaties: want zo staat er in een ander vers: “[ G-d heeft verworpen…] zeggende (“laimor”) ‘Als een man zijn vrouw zendt, en zij gaat van hem weg en wordt van een andere man… zal dat land dan niet erg vervuild zijn? Maar u hebt met veel minnaars gehoereerd. ‘” (Jeremiah 3:1).

 

  • Van elke boom in de tuin: en niet van die welke door diefstal werden verkregen, dit zinspeelt op verbod tegen diefstal.

 

  • Je mag vrij eten: dit zinspeelt op het omgekeerde. Namelijk dat er iets is dat niet gegeten mag worden, te weten vlees dat is verwijderd uit een levend zoogdier of een vogel.

 

Dit vers zinspeelt op deze manier op alle Zeven Mitswot die aan de Bnei Noach, voor alle generaties, werden opgedragen. Hoewel het eten van een ledemaat van een levend dier niet aan Adam was bevolen – mocht hij geen dier doden en van zijn vlees eten, is het niettemin een eeuwig gebod aan Adam en zijn nakomelingen met betrekking tot het verbod op het eten van vlees. Hoewel het dus voor Adam helemaal verboden was om dieren te doden, kreeg Noach die toestemming wel, maar werd het hem verboden om een ledemaat van een levend dier af te scheuren.[5] [6],[7],[8] (De expliciete plaats waar de Mitswot in de Tora worden genoemd komt terug bij het bespreken van de specifieke Mitswa.)

Wie zien dat aan Noach het zevende verbod, het verbod op het eten van een deel van een nog levend dier expliciet wordt genoemd.[9]

Deze Mitswot staan bekend onder de naam Noachidische Mitswot omdat ze voor het eerst volledig (dus inclusief de zevende) toepasbaar werden in de tijd van Noach. Voor Noach was het niet toegestaan om een dier te doden om deze te eten of voor een ander doel te gebruiken. G-d had het groene kruid gegeven aan de mensen om te eten.[10]  Noach echter kreeg toestemming om ook dieren te eten. [11]

We zien dat deze Mitswot rechtsgeldig waren omdat mensen/samenlevingen die zich er niet aan hielden werden gestraft. Kaïn werd gestraft voor zijn moord op Abel.[12] Sodom en Gomorra werden gestraft voor hun slechtheid en seksueel wangedrag[13] en de generatie van Noach werd gestraft voor o.a. hun roofovervallen en ander wangedrag.[14]

Omdat alle mensen nakomelingen zijn van Noach, gelden deze Mitswot voor alle mensen. Dit waren één van de eerste Mitswot die de Joden leerden bij Mara toen ze uit Egypte waren getrokken.[15]

Aangezien alle mensen geacht worden om zich aan deze 7 Mitswot en hun details te houden werden ze in de Tora niet specifiek Noachieden genoemd maar werden de mensen genoemd naar hun voorvader die hun natie/volk tot stand bracht, zoals bijvoorbeeld Moabieten van Moab of Amonieten van Amon.

Vanaf de tijd van de Tweede Tempel zijn er verwijzingen naar mensen die de 7 Noachidische Mitswot en hun details naleefden. Zij werden G-dvrezenden – Yir’ei HaShem/yir’ei Shamayim in het Hebreeuws  en Phebomenoi in het Grieks genoemd.[16] Josephus Flavius ​​uit de eerste eeuw na Christus spreekt over deze groep mensen.[17]  Daarnaast worden Noachieden op verschillende plaatsen genoemd in de Talmoed.[18]

Na de verwoesting van de Tweede Tempel werd het voor deze groep mensen moeilijk om zich staande te houden in hun geloof. Waarbij men niet moet vergeten dat de contacten tussen Joden en niet-Joden door de geschiedenis heen steeds moeilijker werden. Reeds onder Justinuas – keizer van het Byzantijnse Rijk van 1 april 527 tot 14 november 565– en opgehitst door theologen en bisschoppen, riep de Joden uit tot paria’s die gescheiden moesten leven van de christelijke samenleving.[19]

Een zeer belangrijk archeologische bewijs van een Noachidische-gemeenschap werd ontdekt in 1976 in Aphrodisias in Turkije. In een oude synagoge werden twee inscripties ontdekt die dateren uit ongeveer 210 voor de westerse jaartelling. De eerste inscriptie is een lijst van oprichters van de synagoge, allemaal met Joodse namen die in die periode voorkomen. De tweede inscriptie is echter een lijst met niet-Joodse namen zoals Zeno, Athenogoras en Diogenes. Deze inscriptie wordt voorafgegaan door de woorden: “En dit zijn degenen die    G-dvrezenden zijn …” [20] Een soortgelijke inscriptie werd ontdekt in de oude verwoeste synagoge van Sardes, Turkije. Deze inscriptie noemt drie groepen: Joden, bekeerlingen en waarnemers van de Wetten van Noach. We weten echter bijna niets over deze oude groepen of hun specifieke manier van ceremonies.[21]

Hoewel er door de tijd heen altijd kleine aantallen G-dvrezenden zijn geweest, neemt hun aantal de laatste jaren gestaag toe.

Vendyl Jones (1930- 2010) speelde een belangrijke rol in het opnieuw opkomen van de Noachidische identiteit in onze tijd. Jones behaalde zijn bachelor en master aan het Baptist Bible College en was baptistenvoorganger. Hij ontdekte dat veel negatieve uitspraken over Joden in de Evangeliën in oudere manuscripten niet voorkwamen. Dit maakte dat hij er voor koos om een studie in de Talmoed-Tora te gaan volgen. Hij begon met zijn studie op een basisschool voor kinderen onder leiding van rabbijn Henry Barneis. Later ging hij verder met zijn studie bij rabbijn Max Stauber. Jones ontwikkelde gestaag een zeer verfijnde Noachidische religieuze identiteit die stevig geworteld was in Tora-studie en een overeenkomend wereldbeeld.

In de jaren zestig raakte Jones diep betrokken bij archeologische bezigheden, en uiteindelijk verhuisde hij met zijn familie naar Israël om zijn studie aan de Hebreeuwse Universiteit voort te zetten.[22]

Door zijn lezingen over Bijbelse archeologie, publicaties, lezingen en wekelijkse lessen inspireerde hij niet alleen talloze niet-Joden om het Noachisme te verkennen, maar dit maakte ook dat steeds meer Rabbijnen een hernieuwde aandacht voor deze 7 Noachidische Wetten kregen.

De Lubavitcher Rebbe, rabbi Menachem Schneersohn, heeft een belangrijke rol gespeeld in de verspreiding van de Noachidische Mitswot.[23] In 1984 riep hij zijn gemeenschap op om zich bezig te houden met de studie en de verspreiding van deze Mitswot.

In het Rabbijnse tijdschrift HaPardes schreef hij:

We moeten al het mogelijke doen om ervoor te zorgen dat de zeven Noachitische wetten worden nageleefd. … om door middel van vriendelijke en vreedzame middelen niet-Joden uit te leggen dat ze G-ds wensen moeten accepteren [dan zouden we dat moeten doen]… zeven geboden zijn verplicht om te doen, want dat is wat G-d Mozes, onze leraar, gebood.[24] Veel Chabad Rabbijnen begonnen de Noachidische Wetten te bestuderen en te onderwijzen. De Rebbe sprak en schreef ook over de Wetten van Noach.[25]

Ask Noah International (ASI) nam aan het einde van de 20e eeuw de wens van de Rebbe om de Wetten van Noach uit te dragen op zich door aan de bekende Jeruzalemgeleerde, Rabbi Moshe Weiner, de opdracht te geven om halachisch (Tora-wet) onderzoek te doen wat de 7 Mitswot precies inhouden en hoe ze in hun detail nageleefd moeten worden. Dit resulteerde in het boek “Sefer Sheva Mitzvos HaShem” welke later vertaald werd naar het Engels en uitgebracht werd onder de naam “The Divine Code”. Dit boek is het raamwerk voor het bepalen van de legitieme Noachidische praktijken en de Noachidische identiteit voor de dag van vandaag.

 

Verwijzingen

[1] Is het meervoud van het woord Mitswa wat gebod. De geboden zijn de leefregels die G-d aan de mens heeft gegeven in de Vijf boeken van Mozes. Er zijn 613 geboden voor Joden en 7 geboden voor niet-Joden. De meeste Joodse geboden zijn op dit moment niet mogelijk om in acht te nemen omdat er nu nog geen Heilige Tempel is en er nog steeds Joden buiten het land Israël wonen.

[2] Tora, dit zijn de eerste 5 boeken van de Tenach, de Bijbel.

[3] Met Wijzen worden de grote Joodse geleerden bedoeld die de Mondelinge Tora, die door middel van Mozes door God op de berg Sinaï gegeven werd, hebben doorgegeven.

[4] Bnei Noach, letterlijk kinderen van Noach. In deze brochure wordt dit woord gebruik voor Noachieden – Noachieten.

[5] Leviticus 24:15 in het Hebreeuws:  ” Ish ish (‘ieder mens’) die zijn G-d vervloekt, zal zijn zonde dragen.” Waarom de dubbele uitdrukking van ” ish ish ” (wat letterlijk “een man, een man” betekent)? Het betekent dat het de hele mensheid omvat, zowel Joden als niet-Joden. Dit leert dat het ook voor niet-Joden verboden is om G-d’s Naam te vervloeken (G-d verhoede!). 

[6] Bi’ur Torat Moshe Elucidation of the Book of Moses for Noahides geschreven door Rabbijn Moshe Weiner en bewerkt door Dr. Michael Schulman.

[7] Talmoed Sanhedrin 56b:4-7 with Connections (sefaria.org).

[8] Er zijn ook meningen die zeggen dat er 6 Mitswot gegeven werden aan Adam en de 7e  van het niet eten van een ledemaat van een levend dier specifiek aan Noach werd gegeven.

[9] Babylonische Talmoed, Sanhedrin 56a:24.

[10] Genesis 1:29.

[11] Genesis 9:3.

[12] Genesis 4: 13.

[13] Genesis 13:13, 18:20 – 22; Zie Yalkut Shimoni: Bereishit 83, Sanhedrin 109a en Genesis Rabbah 50 voor meer voorbeelden van de wreedheid en zonde van Sodom en Gomorra.

[14] Genesis 6:11-12.

[15] Exodus 15:26.

[16] Sim, David C. & MacLaren, James S. (2013). “Gentiles, God-fearers and proselytes (Chapter 1): God-Fearers (Section 3)”. Attitudes to Gentiles in Ancient Judaism and Early Christianity. New YorkBloomsbury Publishing. pp. 9–27.

[17] 6 The Jewish Wars II: 454, 463, en VII: 45; Oudheden XIV: 110 en XX: 41; Tegen Apion I: 166,167, en II: 282.

[18] Zie voorbeelden in Sefaria.org. zoals bijvoorbeeld: https://www.sefaria.org/Sanhedrin.57b.2?ven=Talmud_Bavli._German_trans._by_Lazarus_Goldschmidt,_1929_[de]&vhe=Wikisource_Talmud_Bavli&lang=bi

[19] Christelijke theologie na Auschwits, dr. Hans Jansen.

[20] http://cojs.org/aphrodisias_inscription-_3rd_century_ce/.

[21] https://stringfixer.com/nl/Godfearers.

[22] Vendyl Jones – Wikipedia.

[23] The Rebbe was Very Busy Promoting the Noahide Laws | AskNoah.org

[24] Sheva Mitzvot Shel Benai Noach,” Hapardes 59:9 7-11, 5745(1984)

[25] Hierbij valt te denken aan: To perfect the World, Samengesteld en vertaald door Rabbi Yehoishopot Oliver en bewerkt door dr. Michael Schulman, S.I.E. Publicationsen aan Kol Bo’ai HaOlam geschreven door Rabbi C. Miller

2 Noachieden en Tora-Studie

Mogen of moeten Noachieden de Tora bestuderen is de vraag die we in dit hoofdstuk willen gaan onderzoeken. Maar voordat we deze vraag kunnen beantwoorden moeten we eerst kijken naar wat er onder Tora-studie wordt verstaan.

2.1 Wat is Tora-studie

2.1.1 De Geschreven Tora

Het eerste waaraan de meeste mensen zullen denken bij Tora-studie is het lezen en bestuderen van de 10 geboden – ook wel de 10 uitspraken genoemd. Het tweede waar mensen wellicht aan denken zijn de eerste 5 boeken van de Tenach.[1] Deze vijf boeken tezamen worden Chumash[2] genoemd. In de Chumash zijn onder andere de 10 uitspraken, de ontstaansgeschiedenis van de wereld en de ontstaansgeschiedenis van het Joodse volk opgeschreven. De Chumash is het fundament van het Joodse geloof en studie.

De Chumash is uniek omdat ze direct door G-d gecommuniceerd is aan Mozes aan het volk Israël bij de berg Sinaï. Deze openbaring berust dus op een openbare ervaring van het Israëlische volk. Hoewel het mogelijk zou kunnen zijn om bij een profeet te zeggen dat het zijn eigen woorden zijn, maakt deze openbare ervaring van een heel volk duidelijk dat de Chumash en de 10 uitspraken direct afkomstig zijn van G-d.[3]

Het woord Tora-studie wordt echter ook gebruikt als het gaat om het bestuderen van de Profeten of de Poëtisch Geschriften. Er waren veel meer profeten in Israël dan de profeten die zijn opgetekend in de Tenach. Alleen de woorden van de Profeten die voor alle generaties een boodschap hebben zijn opgetekend. De Profeten laten zien wat er gebeurd als het volk Israël zich houdt aan de Wil van G-d en wat er gebeurd als dat niet zo is. Het laat zien wat de G-ddelijke voorzienigheid en vergelding inhoudt, het spreek over de toekomstige verlossing en over hoe berouw te hebben.[4] De Poëtische Geschriften laten de emotionele uitwerking zien van het volk Israël of een individueel mens in relatie tot G-d, Tora en medemens.[5]

Tenach wordt de Geschreven Tora; Torah She’bichtav genoemd, omdat zoals het woord zegt deze 24 boeken allemaal werden opgeschreven.[6]

 

In Psalm 19:8 lezen we:

תּ֘וֹרַ֤ת יְ”הֹוָ֣ה תְּ֭מִימָה

De Tora van HaShem[7] is perfect.

Als iets perfect is, zou het geen vragen moeten opleveren. Bij het lezen van de Tora zou alles volledig duidelijk moeten zijn. We zien echter dat er teksten zijn die een duidelijke uitleg behoeven.  

Hieronder drie voorbeelden van teksten die niet duidelijk zijn en voor vragen zorgen.

Tekst 1:

לְךָ֨ לְא֜וֹת עַל־יָדְךָ֗ וּלְזִכָּרוֹן֙ בֵּ֣ין עֵינֶ֔יךָ לְמַ֗עַן תִּהְיֶ֛ה תּוֹרַ֥ת יְ”הֹוָ֖ה בְּפִ֑יךָ כִּ֚י בְּיָ֣ד חֲזָקָ֔ה הוֹצִֽאֲךָ֥ יְ”הֹוָ֖ה מִמִּצְרָֽיִם׃

“En dit zal u dienen als een teken op uw hand en als een herinnering op uw voorhoofd * – opdat de Leer van HaShem in uw mond moge zijn – dat u met machtige hand uit Egypte heeft bevrijd.” (Exodus 13:9)

Hier wordt gesproken over de gebedsriemen, maar nergens wordt verteld hoe de gebedsdoosjes van arm of het hoofd eruit moeten zien, welke teksten ze moeten bevatten, van welk materiaal ze gemaakt moeten worden enz.

Tekst 2:

וְי֨וֹם֙ הַשְּׁבִיעִ֔֜י שַׁבָּ֖֣ת ׀ לַיהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֑֗יךָ לֹֽ֣א־תַעֲשֶׂ֣֨ה כׇל־מְלָאכָ֜֡ה אַתָּ֣ה ׀ וּבִנְךָ֣͏ֽ־וּ֠בִתֶּ֗ךָ עַבְדְּךָ֤֨ וַאֲמָֽתְךָ֜֙ וּבְהֶמְתֶּ֔֗ךָ וְגֵרְךָ֖֙ אֲשֶׁ֥֣ר בִּשְׁעָרֶֽ֔יךָ׃  

“maar de zevende dag is een Sabbat van uw G-d HaShem: u zult geen werk doen – u, uw zoon of dochter, uw mannelijke of vrouwelijke slaaf, of uw vee, of de vreemdeling die in uw nederzettingen is.”(Exodus 20:10)

Er wordt gezegd dat er geen werk gedaan mag worden door de Joden op Sabbat, maar wat is werk? Werk waarvoor je krijgt betaald, of is werk ook als je voor jezelf gaat timmeren in je huis en als koken voor een kok werk is, mag je dan wel thuis eten koken?

Tekst 3:

מִמְּךָ֜ הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁ֨ר יִבְחַ֜ר יְ”הֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֘יךָ֮ לָשׂ֣וּם שְׁמ֣וֹ שָׁם֒ וְזָבַחְתָּ֞ מִבְּקָרְךָ֣ וּמִצֹּֽאנְךָ֗ אֲשֶׁ֨ר נָתַ֤ן יְ”הֹוָה֙ לְךָ֔ כַּאֲשֶׁ֖ר צִוִּיתִ֑ךָ וְאָֽכַלְתָּ֙ בִּשְׁעָרֶ֔יךָ בְּכֹ֖ל אַוַּ֥ת נַפְשֶֽׁךָ׃

Als de plaats waar HaShem heeft gekozen om de goddelijke naam te vestigen te ver van je verwijderd is, mag je elk van de runderen of schapen slachten die HaShem je geeft, zoals Ik je heb opgedragen; en u mag naar hartenlust eten in uw nederzettingen. (Deuteronomium 12:22)

Het is duidelijk dat Joden alleen vlees mogen eten als dit geslacht is op een wijze die G-d hen heeft opgedragen. Maar nergens in de Geschreven Tora staat hoe dat slachten moet plaatsvinden.

Bovenstaande vragen worden beantwoord en uitgelegd in de Mondelinge Tora; welke ook wel Torah SheBaal Peh wordt genoemd.

Dat er sprake is van een Geschreven en Mondelinge Tora, dus 2 Tora’s, wordt o.a. duidelijk uit het volgende vers:

אֵ֠לֶּה הַֽחֻקִּ֣ים וְהַמִּשְׁפָּטִים֮ וְהַתּוֹרֹת֒ אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן יְ”הוָ֔ה בֵּינ֕וֹ וּבֵ֖ין בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל בְּהַ֥ר סִינַ֖י בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃

“Dit zijn de wetten, regels en de Tora’s die HaShem door Mozes op de berg Sinaï aan het Israëlitische volk heeft gegeven.”(Leviticus 26:46)

 

2.1.2 De Mondelinge Tora

Naast de Geschreven Tora heeft G-d op de berg Sinaï aan Mozes en aan het volk Israël ook de Mondelinge Tora gegeven. Welke bestaat uit 3 verschillende categorieën.

  1. De Halacha[8]; dit zijn de instructies en uitleg over de Geschreven Tora. Het bevat de uitleg over o.a. de gebedsdozen, het werkverbod voor Joden op Sabbat, de uitleg voor Joden voor een Kosjere-slacht enz.
  2. De dertien principes van de Tora-exegese; een voorbeeld hiervan is de Gezera-sjawa-regel. Hieronder wordt verstaan: de vergelijking van twee, op twee plaatsen van de Tora voorkomende, gelijkluidende termen of woorden van gelijke betekenis zijn en tevens de vergelijking van twee gelijksoortige onderwerpen, al zijn de daarbij gebezigde uitdrukkingen nog gelijkluidend, noch van dezelfde betekenis.[9]
  3. Het bevat alle veiligheidswetten die door de Wijzen werden gemaakt om ervoor te zorgen dat Halachische wetten niet per ongeluk overtreden konden worden.[10] Een voorbeeld hiervan is dat dat Sjofar op de tweede dag van Rosh HaShanna als deze op een Sabbat valt niet geblazen wordt op plekken waar geen permanente Beith Din [11][12]

Deze Mondelinge Tora, werd zoals de naam dat al zegt, mondeling doorgegeven vanaf Mozes bij het geven van de Tora door G-d bij de berg Sinaï naar Jozua naar de Oudsten van het volk en zover van generatie op generatie tot de dag van vandaag. Deze ononderbroken ketting van het doorgeven van de Mondelinge Tora wordt Mesora genoemd.[13]

Rabbi Judah HaNasi[14], hij leefde van 135 tot 217 – realiseerde zich dat de tijden voor de Joden in de toekomst onstabiel zouden worden en dat de Joden zich over de hele wereld zouden verspreiden. Het was noodzakelijk dat er een Joods Geschrift zou komen waarin de belangrijkste punten van alle Mitswot werden beschreven. Veel Wijzen van zijn tijd verdiepten zich in en bestudeerden de Mondelinge Tora en besloten wat opgetekend moest worden. Rabbi Judah HaNasi was de eindredacteur van dit werk. Dit geschrift wordt de Mishnah genoemd. De Mishnah is opgedeeld in zes orden, 63 traktaten, 525 hoofdstukken en 4.224 Misjnayo’s[15]. [16]  De Mishnah is bedoeld als representatieve literatuur van de Mondelinge Tora in een vorm die compact en efficiënt is om goed te kunnen onthouden en bereid een uitleg van de Mondelinge Tora voor, die door studie, de juiste methode voor het bestuderen en interpreteren van Tora-studie inhoudt. Aangezien het Geschrift compact is, is het bestuderen van deze teksten altijd met behulp van een Rabbijn of een mentor.

De Misnhah staat opgetekend in de Talmoed. Door de jaren heen werd er geleerd uit de Mishnah en werd er over gediscussieerd. Deze aantekeningen staan ook opgetekend in de Talmoed. Deze woorden van latere Wijzen, om de eerdere Wijzen te verhelderen en te verduidelijken wordt  de Gemara genoemd.[17] Deze Wijzen kunnen we indelen in verschillende tijdsvlakken, te weten[18]:

  • Ga’oniem – 700-1000 – de woorden van de vroege Ga’oniem werden ingevoegd in de Talmoed[19].
  • Rishoniem – 1000- 1500 – een voorbeeld van een Rishoni is Rashi.
  • Kovi’iem – 1500-1680 – een voorbeeld is Rabbi Yosef Karo. Hij is de auteur van de Shulchan Aroech. Dit is het boek voor de Joodse praktijk van de dag van vandaag.
  • Achroniem – 1680-2013 – Bij het overlijden van Rabbi Ovadia Yosef start een nieuw tijdvlak.

Deze opbouw zien we terug in de Talmoed zelf. Waarin de middentekst de Mishnah is en de  buitentekst de Gemara.

 

 

Figuur 1Talmoed Sanhedrien. Vertaling J. de Leeuwe

Enige verwarring kan ontstaan door het gebruik van het woord Gemara, want in de Talmoed zelf wordt voor de Talmoed alleen het woord Gemara gebruikt.[20] Waarschijnlijk is het woord Talmoed uit de Talmoed verwijderd om christelijke censor te vermijden.[21] De Talmoed als geheel was compleet in de 6e eeuw. Er zijn twee versies van de Talmoed. De Talmoed Bavli – geschreven in Babylon en de Talmoed Jerusalmi – geschreven in Jeruzalem/Akko. De Babylonische Talmoed is de gezaghebbende tekst voor Tora-wet en studie. Af en toe, wanneer een kwestie in de Babylonische Talmoed onzeker is, wordt de Jeruzalemse Talmoed gebruikt voor verduidelijking of om consensus te vinden.[22]

Mystieke, filosofische en metafysische Mesora is een essentieel onderdeel van de Tora. Er zijn een groot aantal mystieke teksten, waarvan de Zohar, het boek der pracht, wellicht de allerbelangrijkste is.

Samenvattend zien wie dat we bij Tora-Studie aan verschillende onderdelen kunnen:

  • Bestuderen van de Chumash
  • Bestuderen van de Tenach
  • Bestuderen van de Mishnah
  • Bestuderen van de Gemara
  • Bestuderen van mystieke boeken als bijvoorbeeld de Zohar.

Daarbij kun je jezelf de vraag stellen als men zich bezig houdt met profane wetenschap om de Tora beter te begrijpen of viceverca of men dit ook geen Tora-studie zou moeten noemen.

In het volgende hoofdstuk zullen we zien welke, van bovenstaande genoemde onderdelen, door Noachieden bestudeerd mogen/ moeten worden.

[1] Tenach zijn de Joodse Geschriften en is het acroniem voor Tora (de eerste 5 boeken), Nevi’iem (de Profeten) en Ketoe’biem (de Poëtische Geschriften). De eerste 5 boeken zijn: Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium.

[2] Dit woord komt van het Hebreeuwse woord chamesh wat vijf betekent.

[3] https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/1426382/jewish/Torah.htm

[4] https://www.yeshiva.co/ask/4675 Alhier wordt de verwijzing gemaakt naar Chazal, Megilla 14 en Naderim 22b.

[5] Zo heb ik mij de woorden van rabbijn Tovia Singer herinnert over de poëtische Geschriften.

[6] https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/812102/jewish/What-is-the-Oral-Torah.htm

[7] HaShem is de Naam zoals die wordt gebruikt wanneer in de Schrift de Vierletterige Naam – het Tetragram -van G-d wordt gebruikt.

[8] Halacha verwijst naar de Joodse wet. Letterlijk betekent het “de weg”. De halacha bepaalt het dagelijkse Joodse leven.

[9] Talmoedisch Denken van Rabbijn Mr. Drs. R. Evers blz. 35. Het boek legt uit hoe de regel wordt toegepast. Waarbij het de vraag aan de orde stelt of het Pesachoffer ook op Shabbat gebracht moet worden. Door middel van deze regel kan dan de conclusie getrokken worden dat het Pesachoffer ook op Shabbat gebracht moet worden.

[10] https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/812102/jewish/What-is-the-Oral-Torah.htm.

[11] Beith Din is een Joodse Rechtbank.

[12] https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/4390/jewish/Shofar-on-Shabbat.htm

[13] https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/3127369/jewish/A-Timeline-of-the-Transmission-of-Torah.htm

[14] Rabbi Yehudah HaNasi was de Schrijver van de Mishnah in zijn uiteindelijke uitgave. Hij wordt “Rebbi” genoemd, Leraar en “Rabbeinu HaKadosch”, de Heilige Rabbijn. Hij was de zoon van Rabbi Shimon ben Gamliel II. Hij werd geboren in 135 n.g.j. en is in 217 n.g.j overleden.

[15] Misjnayo’s: een soort subhoofdstukjes.

[16] https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/2714790/jewish/The-History-of-the-Mishnah.htm

[17] Rashi in Talmud, Sukkah 28a.

[18] https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/3915966/jewish/Timeline-of-Jewish-History.htm#q14

[19] https://www.jewishvirtuallibrary.org/geonic-literature

[20] See, for example, Talmud, Sukkah 28a, Bava Batra 8a.

[21] Chanoch Albeck, Introduction to the Talmuds.

[22] https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/718279/jewish/The-Two-Talmuds.htm

2.1.3 Wat mogen en moeten, Noachieden bestuderen

We zien 2 uitersten. Aan de ene kant is er de mening dat Noachieden geen Tora mogen bestuderen en de tegenovergestelde mening is dat alles bestudeerd kan en mag worden. Zoals vaak het geval is in zulke uitersten ligt de waarheid in het midden.

“Rabbi Yoḥanan zegt: Een niet-Jood die zich met Tora-studie bezighoudt, is strafbaar; zoals er staat:

תּוֹרָ֥ה צִוָּה־לָ֖נוּ מֹשֶׁ֑ה מוֹרָשָׁ֖ה קְהִלַּ֥ת יַעֲקֹֽב׃

 

“Mozes gebood ons een wet [Torah], een erfenis van de gemeente van Jakob” (Deuteronomium 33:4)

waarmee wordt aangegeven dat het een erfenis is voor ons – Israël – , en niet voor hen (niet-Joden).[1] De tekst lijkt te zeggen dat een Noachied zich niet mag verdiepen in de Tora. Echter dat levert een praktisch probleem op, want hoe moet een Noachied dan weten hoe hij zijn 7 mitswot moet naleven? Want als een Noachied volwassen is, moet hij leren en weten wat voor hem verboden en toelaatbaar is. Want als hij ten onrechte een hoofdzonde van één van de Zeven Noachidische Geboden zou begaan omdat hij er niet van wist, zelfs als de handeling hem toelaatbaar leek, dan nog heeft hij de status van iemand die doelbewust zondigde en schuldig is, want hij had moeten leren en hij deed dat niet. (tenzij het niet mogelijk was om erover te leren; zie onderwerp 4:2).[2] En als hij dat niet doet kan hij daarvoor worden bestraft.[3] Of door de Hand van de Hemel of door een rechter. Immers 1 van de 7 mitswot is het oprichten van rechtbanken!

We zien dus dat Noachieden verplicht zijn om alle details van hun zeven geboden te leren zoals ze in de Tora te vinden zijn – datgene wat G-d hun verbiedt en wat Hij hun permitteert – en om bekwaam te zijn in al hun details.[4] Maar het is voor hen verboden om de rest van de Tora, die niet over de Noachidische Code gaat uit te spitten.[5] Aangezien het sleutelwoord in deze blijkbaar “uitspitten” is, is het belangrijk om te weten wat daarmee wordt bedoeld.

In het Hebreeuws wordt dit pilpul genoemd. Pilpul is een dialectische analyse, een studiemethode, van de Tora-tekst om zo te komen tot nieuwe Tora-concepten. Het is het bestuderen van de Tora, ter wille van de Tora zelf. [6] Op het moment dat Noachieden dit bijvoorbeeld zou toepassen en zo komen tot het maken van nieuwe regels of gebruiken overtreden ze het verbod op het maken van een nieuwe religie.

Echter het bestuderen van de Tora, ten behoeve van een praktisch nut, is toegestaan. Denk hierbij aan het eren van ouders, het teruggeven van verloren voorwerpen enz. omdat deze handelingen dan op de juiste manier kunnen worden uitgevoerd en niet als geestelijke inzetting. Zelfs als iemand alleen maar Tora wil leren om het bijzondere onderscheid van het Joodse volk en hun Goddelijke geboden te begrijpen, en deze Joodse leerstellingen niet wil uitvoeren, is dat niet verboden.[7]

[1] Sanhedrin 59a:2

[2] Uitspitten

[3] Rambam, Laws of Kings 9:14

[4] Rashi en Meiri over Traktaat Sanhedrin 59a. Rambam, Laws of Kings 10:1, zegt dat een niet-Jood die ten onrechte zondigde omdat hij niet leerde, aansprakelijk is, dus het is duidelijk dat niet-Joden hun geboden duidelijk moeten begrijpen, Rambam’s verklaring (ibid. 10:9) over de studie van Tora, “Ze mogen zich niet in diepte verdiepen in iets anders dan hun … Noachidische Geboden,” betekent dat binnen de brede Noachidische Code, een vrome niet-Jood, diepgaand mag (en moet) studeren, zelfs in het doordringend onderzoekend leren, zoals zal worden uitgelegd.

[5] The Divine Code: 4e editie blz. 71

[6] The Divine Code: 4e editie blz. 72

[7] The Divine Code; 4e editie blz. 73